Afgelopen donderdag een portretserie geschoten. Dat verliep soepel en ontspannen – wat terug te zien is in de foto’s.
Rachel Podger
Afgelopen maandag maakte ik een fotoreportage voor het tijdschrift Luister over een cd-opname van onder meer Rachel Podger. Een violiste die de tonen als zijde uit haar viool laat komen. Zo zacht en vloeiend – prachtig.
Natuurlijk photoshop ik ook wel eens
Omdat je daar een foto een totaal andere uitstraling mee kan geven. Een tikkie meer power, een heel ander sfeertje. ‘t Is maar net wat je wilt uitstralen..
Kika Golfdag
Gisteren fotografeerde ik voor Kika. Deze stichting werft geld om onderzoek te financieren naar kanker bij kinderen. Ze doen dat door zelf een aantal evenementen te organiseren waarbij geld wordt opgehaald door bijvoorbeeld een veiling te houden, maar het meeste geld komt binnen door gewone mensen, vrienden van Kika, die acties opzetten waarbij de opbrengst naar Kika gaat.
Zes jaar geleden ben ik voor het eerst gevraagd om te fotograferen bij de jaarlijkse Kika Golfdag; een evenement dat door Kika wordt georganiseerd en waarbij altijd één van de ambassadeurs van Kika aanwezig is. Vorig jaar waren dat een aantal spelers van het Nederlandse Hockey-elftal. Zij vatten het plan op om nóg een Kika golfdag te organiseren waarbij de deelnemers het konden opnemen tegen de Hockeytoppers van toen en nu. Ties Kruize, Elsemieke Havenga, en Marjolein Bolthuis Eysvogel namen het met hun flights op tegen die van Floris Evers, Roderick Weusthof, Taeke Taekema, Teun de Nooijer en vele anderen.
Het was, zoals wonderbaarlijk genoeg altíjd tijdens de Kika Golfdag, een schitterende dag die met een opbrengst van €64.130,- weer een duit in het zakje deed in het onderzoek naar kinderkanker.
Jeroen Hertzberger op de Kika Golfdag met Hockeytoppers
Vakantiekiekjes
Ik ga op vakantie en ik neem mee: een ’simpel’ compactcameraatje; de canon G12. Als ik op vakantie ben, heb ik geen zin om te slepen met een grote spiegelreflex en een set lenzen. Vorig jaar zomer kocht ik daarom een bijna broekzakcamera voor de meer particuliere kiekjes en die bevalt uitstekend. Voor wie nieuwsgierig is: klik op deze link voor meer foto’s.
Kunt u mijn wallen wegshoppen?
“Kunt u ook mijn wallen weg photoshoppen?”, vroeg de dame die ik zou fotograferen. “Nee”, was mijn antwoord, “ik photoshop niet”. Een beteuterde blik was de reactie, met daarachter een verscholen “nou, dan wordt ’t nooit wat”. Ik legde uit waarom niet. Als het licht goed is, mooi zacht, en als je weet hoe je iemand kunt fotograferen, dan is iedereen mooi. Zonder poespas, zonder photoshop. En ik liet het zien. Nog geen twee minuten zat ze voor mijn lens, of we hadden al een prachtige foto te pakken. “Goh ja zeg, die is mooi. Ja ik niet hoor, de foto bedoel ik”, zei de dame. Ze kleurde licht. “Mevrouw, ú bent prachtig. Er zit geen photoshop in mijn camera, ik kan u niet mooier maken dan u zelf bent. Maar ik kan wel laten zien dát u mooi bent.” De dame keek me stralend aan. “Jeetje.”
Photoshop is leuk, mooi en prachtig, maar het kan ook dodelijk zijn voor iemands zelfbeeld. Als je vindt dat je photoshop nodig hebt, denk je kennelijk dat je zonder photoshop niet mooi genoeg bent. Dat is niet wat ik mensen mee wil geven. Ieder mens is namelijk mooi. Mits goed gefotografeerd. Ik heb een beroep waarmee ik dat kan laten zien. Ik heb een van de mooiste beroepen ter wereld.
Ooit wel eens tussen de strandlopertjes gewandeld?
Mij lukt het niet; die beestjes zijn schuw en razendsnel, dus altijd zo verdwenen. Onze zoon kan het; rustig kijkend, in zijn eigen wereld zo lijkt het, en de strandlopertjes kennen geen vrees voor hem. Ik kan daar ademloos naar kijken.
Cadeautje voor mezelf
Diamonds are a girls best friends, zeggen ze. Nou, echt niet. Ik vind ze mooi hoor, diamanten. Maar de ringen van JNNK vind ik veel mooier!
Terug van weggeweest
Het is stil hier op dit blog. Niet omdat er niet gewerkt wordt, maar juist omdat de agenda vol zit. En omdat ik mijn hele foto-archief eerst eens op orde wilde hebben voor ik andere dingen zou gaan doen. Dat is nu zover; nu is mijn website aan de beurt. Die gaat binnenkort helemaal op de schop; een nieuwe indeling, een nieuwe selectie foto’s en zo nog wat wijzigingen hier en daar. Zodra het zover is, zal ik daar hier uiteraard over berichten.
Maar nu een kleine update met als onderwerp: het foto-uitstapje. Eropuit met collega-fotografen is op zijn tijd een verademing. Ik doe dat een paar keer per jaar met een fotovriendenclub, en een paar keer met een collega (één op één praat je heel anders en onderneem je andere dingen). Een tentoonstelling bezoeken, praten over alles wat met fotografie te maken heeft en meestal ook zelf fotograferen. Zonder opdracht, zonder beperkingen; het liefst ouderwets spelen met dat wat je tegenkomt. Soms levert dat een serie op, soms een paar gewoon leuke platen, soms inspiratie om een bepaald onderwerp eens beter bij de kop te pakken en meer uit te diepen. Onderstaand wat voorbeelden. Allemaal geen hoogstandjes, maar elk op zijn eigen manier wel leuk om te delen. Spelen. Met licht, standpunt, vorm en nabewerking.
door Esther van Berk
nog geen reacties
Reageer Link naar dit bericht E-mail een vriend(in)